Czas jest wymiarem analogicznym z dowolnym wymiarem w przestrzeni tj. właściwości czasowe obiektów geograficznych mogą być opisane geometrycznie i topologicznie, a punkt w czasie oznacza położenie mierzone względem pewnego czasowego systemu odniesienia. Niemniej czas ma tylko jeden wymiar, dlatego czasowe systemy odniesienia są porównywalne do liniowych przestrzennych systemów odniesienia (np. wysokościowy system odniesienia) wykorzystywanych do opisu położenia w pewnych obszarach zastosowań informacji geograficznej. Mimo, że czas jest ukierunkowany (postęp w czasie może następować tylko w jednym kierunku) to pomiar czasu może odbywać się w dwóch kierunkach: do przodu i wstecz.

Norma PN-EN-ISO 19108 Geographic information – Temporal Schema identyfikuje trzy rodzaje systemów odniesienia: kalendarz, czasowy układ współrzędnych oraz porządkowy system odniesienia. Za podstawowy czasowy system odniesienia dla informacji geograficznej norma przyjmuje kalendarz gregoriański z 24-godzinnym lokalnym lub uniwersalnym (UTC) zegarem do pomiaru czasu w ramach dnia; zgodnie z ISO 8601 wymiana czasowych aspektów informacji geograficznej powinna odbywać się w oparciu o ten czasowy system odniesienia.
(Źródło: PN-EN-ISO 19108, rozdziały: 5.2.1 i 5.3.1)

• czasowy system odniesienia jest pojęciem abstrakcyjnym (tj. identyfikuje grupę czasowych systemów odniesienia i opisuje cechy wspólne), dlatego nie może być bezpośrednio odniesiony do rzeczywistości
• zobacz przykłady dla kalendarza, czasowego układu współrzędnych i porządkowego systemu odniesienia