Prosty element geometryczny jest obiektem reprezentującym pojedynczy element geometryczny przestrzeni. Jest to obiekt spójny i jednorodny w sensie geometrii. Z definicji proste elementy geometryczne są obiektami, których nie można rozkładać na mniejsze składniki (w znaczeniu informatyki są niepodzielne), ponieważ agregacje między składnikami są silne i poszczególne składniki nie mogą istnieć samodzielnie poza kontekstem prostego elementu geometrycznego. Dotyczy to w szczególności krzywych i powierzchni, które składają się odpowiednio z segmentów krzywej oraz płatów powierzchniowych.

Do prostych elementów geometrycznych należą: punkty, krzywe, powierzchnie i bryły.

Dowolny obiekt geometryczny używany do reprezentowania obiektu jest zbiorem prostych elementów geometrycznych. Zbiór ten może, ale nie musi, być złożonym elementem geometrycznym.

Proste i złożone elementy geometryczne mają wiele cech wspólnych, m.in. podobne atrybuty, powiązania i operacje, które można na nich wykonywać. Z tego względu użytkownikowi aplikacji często trudno je od siebie odróżnić (np. krzywą od krzywej złożonej). Podstawowa różnica pomiędzy prostym i złożonym elementem geometrycznym, umożliwiająca ich łatwe rozróżnienie, polega na tym, że każdy prosty element geometryczny jest obiektem otwartym tzn. nie zawiera swojej granicy, podczas gdy każdy złożony element geometryczny jest obiektem domkniętym czyli zawiera również swoją granicę.

Prostym elementem geometrycznym są: punkty, krzywe, powierzchnie i bryły.